دیر به دیر

بابای زنداییم فوت کرد..تو سن ۵۴ سالگی... سکته مغزیو ... چه قدر دنیا مسخره است...خیلی .این همه زجر آخرش که چی؟؟؟؟

فردا کشیکم..یعنی امروز بودم اما چون خیلی حالم بده و باید برم خونه با فردا عوض کردم....

اما خدا رو شکر مکنم..هر لحظه هزاران بار...کم مونده بود که باهاش برم زیر یه سقف و اون موقع خدا میدونه که اوضاع چقدر بدتر میشد...لااقل خدا جواب همه صداقتو وفاداری منو اینجور داد...دیگه وقتی به قضیه فکر میکنم غصه سالهای از دست رفته امو کمنتر میخورم..چون انقدر تو این چندوقت بدی کرد که دیگه یادم رفته یه روز دوسش داشتم...الان فقط تصویر یه آدم نامرد ضعیف و خودخواه ازش تو ذهنمه..همین....انقدر عوشض شده که دیگه نمیشناسمش..حس میکنم این همون آدم قبلی نیست یکی دیگه است...انقدر بدی و پستی و کارای بیشرمانه حتی تو تصورمم نمیگنجید که یه روز ازش ببینم.....میدونم خدا خیلی زود کمکم میکنه ازین حالم در بیام..........

حالا که چشام باز شده حس میکنم تو انتخاب یه آدم از همه چی مهمتر یه چیزه...: آرامش و سلامتی روانی اون آدم...خیلی مهمه..و  اینو از رو خیلی چیزا میشه فهمید.روابط طرف با خونواده اش(مخصوصا مادرش). تعداد دوستاش و روابطش با همکارا و دوستاش( که ع تو این واقعا ضعیف بود..تو بیمارستان و دانشگاه یه دوست صمیمی نداشت).نظرات بقیه دورو بریا در مورد اون ادم...حتی کمک مشاور و روانشناس...اون خیلی از لحاظ روانی مشکل داشت حالا همه چی برام روشن شده و خوشحالم که حدا به موقع به دام رسید..واقعا خوشحالم...خدا یا مرسی و ممنوتم..تا اینجاشو کمکم کردی.ازین به بعدشم کنارم باش...کمکم کن همه این سختیارو زودتر بگذرونم.

دیروز یه عروسک الاغی رو که ع واسه اولین تولدم واسم خریده بود  بغل کردمو ساعتها گریه کردم...انقدر زندگیش به زندگیم گره خورده بود و پیچیده بود که به هر طرف اتاقم نگاه میکنم یادش میوفتم...واسه همین خونه شده واسم جهنم...فراریم از خونه..دوست دارم صبح تا شب تو بیمارستان بمونم...

امروز هم وقت روانشناس دارم هم روانپزشک...

دیشب تلویزیون روشن بود و داشت قرآن می خوند...انقدر گریه کردم..یاد امسال شبای قدر افتادم که تا صبح دعا و قرآن میخوندم و واسه بهبود حال مامان ع خان دعا میکردم...چقدر همه چی یهو عوض شد..........................

دفتر خاطراتمو باز کردمو چند تاشعری که واسه ع خان قبلنا گفته بودمو خوندم..چه قدر اون موقعا که بچه تر بودیم پاکتر بودیم..چه خالص بودیم..بی شیله پیله..از دنیای پر از حیله آدم بزرگا بدم میاد ...متنفرم...متنفر

همچنان بدم...هر روز بدتر از دیروز....

خیلی خوبه که کشیکم..شبای کشیک ارومترم..سرم شلوغه و انقدر به درد مردم گرمه که وقت فکر کردن به بدبختیای خودمو ندارم...

همچنان بدم..وقتی به صورتش نگاه میکنم دیگه  ع خان خودمو نمیبینم..یه آدم میبینم که هزاران دروغ بهم گفته..یکی که نمیشناسمش ..یکی که ازش میترسم....

هنوز خیلی بهش وابسته ام و این وابستگیمو می خوام کم کنم..آروم آروم ...دورو برما میخوام با آدمای دیگه شلوغ کنم...سرگرمیو تفریح واسه خودم جور کنم...اما خیلی میترسم..دیگه به هیچ پسری اعتماد ندارم..حقم دارم..اما دلم واقعا واسه آدم بعدی زندگیم میسوزه...میترسم اذیتش کنم..میترسم هیچوقت نتونم یه رابطه موفق داشته باشم..خیلی میترسم..از آینده ..از همه چیز.ما آینده مونو جز به جز با هم ترسیم کرده بودیم..یهو همه چیزمو گرفت..۶ سال گذشته...حال آینده ..واسه اون آینده داشتیم تلاش میکردیم...برنامه ریزی کرده بودیم..یهو همه رفت....به خاطر هوس یه ادم دیگه...........................................

باز به شهاب: نوشته بودی با اطلاعاتی که من از شما دارم شما هم تلاشی برای هیزم این آتیش نکردرد!

منظورتونو نمیفهمم.اگه منظور محبت کردن سورپریز کردن و کارای نو کردن تو یه رابطه است خودشم میدونه که ازین نظرا هیچ وقت کم نذاشتم که هیچ همیشه هم پایه علایقش بودم.... تا حدی که منی که از گیم متنفر بودم پایه گیم نتش شده بودم...کلا دورانی که با هم داشتیم عالی بود...هم درس می خوندیم هم هر نوع تفریحی که می خواستیم می کردیم..خیلی ازین لحاظا مچ بودیم.همه همیشه جحسرت رابطه مارو میخوردن...واسه همینم هست که الان دارم میسوزم که چرا خرابش کرد.....اگرم تو پستای قبلیم دعوا و عصبانیت میبینی و تو بعدی یه هو عشق و هیجان واسه این نیست که من از لحاظ احساسی ناپایدارم .بلکه ۲ تا دلیل داره:یکی اینکه فاصله پستام انقدر از هم زیاده که اون موضوع کاملا حل شده و دوم اینکه من این وبلاگمو آدرسشو به هیچ کس ندادم واسه اینکه فقط جایی باشه برای بیان احساسات لحظه ایم و خالی کردن خودم...

به هر حال بازم مرسی از نظرت

سلام .مرسی از نظرت...اما تو از دور میبینیو نظر دادی...طولانی شدن رابطه خواست و قرار هر دو مون از اول بود..چون رشته مون خیلی طولانی بود و تازه درسمون سال دیگه تموم میشه از اول این قرارو گذاشتیم.....در مورد ندیدن عیب هاش باید یه چیزی بگم: ممکنه من ندیده باشم اما تمام دورو بریهامون هم همینطور؟ بیش از ۱۰ تا دوست میشناسم که رو پاکی این بشر قسم می خوردن...متاسفانه ادمای باهوش اگه بخوان بد بشن خیلی وحشتناکه..خیلی راحت همه رو فریب میدن...تمام اطرافیانمون تو شوکن...یه موقع هست یکیو از اول میفهمی یه کم شیطنت داره..اما ازین بشر به اصطلاح مثبت تر ما که تو دور و بریامون نداشتیم...ممکنه بگی من چون دوستش داشتم نمیدیدم اما واقعا این طور نبود..نظر همه دورو  بریامون این بود.. به هر حال مرسی از نظرت

امروز اومدنی بیمارستان تو اتوبان حکیم بعد تونل رسالت یه ماشین زده بود به یه خانم چادری و خانومه مرده بود..ماشینه از شدت ضربه کاپوتش تا نصف جمع شده بود...خیلی صحنه غم انگیزی بود..گرگ و میش صبح....دلم خیلی گرفت..این همه تو این زندگی بدو بدو کن  سختی بکش  آخرشم اینه...

من امروز یه کم کمتر غصه دارم..اما تپش قلب دارم..شدید ...الانم کله صبح (ساعت ۷:۳۰) باید برم درمانگاه اعصاب ..۳۰ تا مریض شماره میدن.تا ۱۲ علافیم.حوصله ندارم اصلا و ابدا!امشبم کشیکم .اورژانس .خوبه لااقل شبایی که کشیکم کمتر فکر میکنم و اون ۳ ساعتی هم که میخولبم با کابوس بیدار نمیشم...

و این منم...زنی تنها ...در آستانه فصلی سرد.....

حافظو باز کردم چند وقت ٫یش این اومد:

خوشا دلی که از پی هر نظر نرود    به هر درش که بخوانند بی خبر نرود....

چه قدر مصداق داشت..تا اخر غزل کاملا مصداق اوضاع ما بود

صبحا که دارم میام تو مترو صادقیه همش این آهنگ داره پخش میشه...و منو دیوونه میکنه..:

لیلای من   دنیای من آسوده در رویای من   این لحظه در هوای تو   گمشده در صدای تو...من عاشقم مجنون تو  گمگشته در بارون تو       مجنون لیلی بیخبر   در کوچه هایت دربه در  مست و پریشونو خراب هر آرزو نقش بر ؟آب   شاید که روزی عاقبت   آروم بگیرد در دلت

الان تو شوکم ....خیلی حالم بده...یه لحظه می خندمو انگار همه چی یادم میره...یهو میزنم زیر

گزیه....رو.زی نیم پاکت سیگار میکشم....و تموم لحظه لحظه های 4 ماه گذشته رو مرور میکنم...نمیدونم چرا...هیچ وقتم بهم نخواهد گفت...اما من میدونم چیزی واسش کم نذاشتم....همه چیزم بود.اما ..همه چیزم رو برد...دیروز همه عکسامونو نابود کردم...6 سال خاطره رو سعی کردم با این کارم بریزم دور اما نشد..نمیشه...باید همه تلاشمو کنم...واسه پاک کردن یک چهارم خاطرات زندگیم از ذهنم...خیلی سخته...2 روز پیش تا 9 شب تو خیابونا قدم زدم...جاهایی که با هم میرفتیم...جاهایی که همه دوره ذانشجوییمونو گذروندیم..ولیعصر..وایسدم جلو یه ساندویچی که بش میگفتن سگ پز فکر کنم...انقدر گریه کردم...بعد کنار پارک لااله قدم زدم...به یاد اون همه روزایی که میرفتیم بازارچه...چه قدر ساده بودیم...و چه قدر بی ریا و پاک هم رو دوست داشتیم...راه رفتم...توحید..ستارخان..و زار زدم..به یاد همه پیاده روی های چند ساعتمون....من که هیچ وقت نمیفهمم...اما فقط یه سوال میدونم تا آخرین روز زندگیم زجرم میده:چرا؟

سلام .دوباره اومدم که بنویسم..اما اینبار از تنهاییام..یه اتفاق خیلی بد تو زندگی عقشول خان افتاد...مامانش  به یه کانسر مبتلا شد..و بعد همه چیز عوض شد..عقشول خان من شد یکی دیگه...یکی که خیلی زود عصبانی میشه..خیلی دیر آروم میشه.اونقدر درونگرا شده که از من هی خودشودورتر میکنه..اونقدر منطقشو از دست داده که نمیشه باهاش حرف زد...من شده بودم یه جیگی گیج و ویج! نمیدونستم باید چه طور رفتار کنم..یه مدت سعی کردم پا به پای عصبانیتش ندم اما نتونستمو دعوا شد..یه مدت سعی کردم سکوت کنم و پا به پاش ندم ..من تونستم اما اون باز جنجال کرد...گفتم 7روز میره مسافرت همو نمیبینیم  یه کمم حال و هواش عوض میشه...بهتر شد اما فقط به اندازه 1 روز...چه قدرم تو اون 1 روز مهربون بود...اگه اون یه روز نبود میگفتم دیگه دوستم نداره و اینا همه بهونست اما اون روز...حالا هم دارم احتمالا آخرین راه رو انتخاب می کنم هر چند که ازین راه هم می ترسم هم بدم میاد هم برام سخته..می خوام یه مدت از لحاظ فیزیکی تتهاش بذارم از لحاظ روحی نه! فقط فیزیکی..فقط اون مواقعی که اون میخواد برم پیشش در غیر اینصورت بذارم تنها باشه ..آآخه فکر میکنم انقدر مشغولیت ذهنی داره که داره سعی می کنه با خالی کردن ذهنش حتی شده با حذف من از ذهنش فکرشو آرومتر کنه..میدونم کاری که داره میکنه بدترین راهه و قرار نیست هر کی تو زندگیش مشکلی داشت اینجور همه چیو خراب کنه..اون باید بره دکتر..چون واقعا احتیاج داره..کاش بره زودتر..به هرحال این تصمیمو گرفتم و خیلی خیلی هم برام سخته تحملش چون خودمم اصلا تووضعیت روحی خوبی نیستم..1 ماه بعد سخت ترین امتحان دوره پزشکیمون تعطیل بودیم اما فاجعه بود برای من..فشار درسی تا قبل از اون امتحان؛بیماری مامان عقشول خان،کشمکشا و گیجی من در برخورد با ع خان جدید..همه این مدت تغریبا خونه بودم..فقط اون یه روزی که گفتم آرامش داشتم..حالا هم که صمیمی ترین دوستم رفته انگلیسو حالا حالاها نمیاد..اون یکی دوبی رفته..نسیم هم که خودش با دوست پسرش 1 ماهه به هم زده وقتی میرم پیشش بدتر داغون میشم..نتیجتا باید این دوران سختو تنها بگذرونم..کاش زودتر تموم شه...

امتحان داریم و با پررویی تمام داریم میریم گیم نت! دیروزم با پررویی تمامتر رفتیم خونه مهیا اینا(لو لو!) برف پارو کردیم !آدم برفی ساختیم ! تخته بازی کردیم!بعدم برگشتیم خونه! هی عقشول خان بدبختو قلقلک دادم تا بالاخره اونم تلافی کردو با نسیم ریختن رو سر من بدبخت! هرچی التماس کردم بیشتر قلقلقک دادن تا جایی که دیگه جیغ میزدم!نقد جیغ زدم تا خود امروز سرم درد می کرد! بعدم ع خان بهم گفت:بی جنبه!!!

امتحان اطفال دارم.اوضاع خيلي بيريخته! يه سري نمونه سوال زدم افتادم!!!شدم 10! نمره پاسي 12 ست!!يه ماهه داريم مثل اسب مي خونيم اما خب...انقدر زياده كه نگو!! يه ماهه سرمون تو درسه.دلم تفريح مي خواد! Game net!!!!! يادش به خير !! چند ماه پيش هفته اي 2 بار مي رفتيم! حالااااااااااااا!اصلا دلم واسه زندگي عادي لك زده!! مهموني، خريد،حتي بافتني!!!! چند وقته دلم مي خواد يه ژاكت ببافم!اصلا من كلا هر وقت امتحان دارم به زنهاي خانه دار حسوديم ميشه!!!تازه يه هفته است كه رژيمم! وزنم زياد نيست! 53 ام!اما مي خوام بشم 50. يه كوچولو شيكمم گنده شده!!!عقشول خان بيچاره 4 روز اسهال ويروسي گرفته بود.از درمانگاه كشيك! تيپيك مريضيش عين مريضي بچه هايي بود كه ازشون شرح حال گرفته بود!!!اما امروز يه كم بهتره! من امروز سينوسام به شدت مي درده! خدايا كممممممممممممممممممممممممممك! چهكنم با اين همه بدبختييييييييييييييي

سلام ! من سرم شلوغه1 امتحان دارم! من خل نمیدونم چم شد یه هو رفتم واحد تابستونی گرفتم! حالا در حالیکه بقیه لمیدن و دارن زیر باد کولر حال می کنن باید برم بیمارستان!

چند وقت پیش با عقشول خان رفتیم از میخکوب که رزی جون گفته بود غذا گرفتیم! بسی لذیذ بود ! به همه راویولیش رو توصیه می کنم!آدرسشم خ شریعتی چند تا مغازه اونورتر از سودا!

تو وبگردی های امروزم یه سایت باحال یافنم:www.iraneating.com

اطلاعات زیادی راجع به رستورانا ی تهرون می نونین توش پیدا کنین ! حتما یه سر بزنین!

سلام! امروز به دلیل بی بنزینی ما هم مجبور شدیم تفریحاتمونو محدود به پیاده روی کنیم! برا همین من و ع خان در گرمای دلپذیر!!!تابستان تصمیم به پیاده روی در خیابئن انقلاب و جمهوری و ولیعصر به یاد دوران قدیم گرفتیم!!!کلی پیاده روی کردیم و در ضمن رفتیم کافه فرانسه شکلات گلاسه و بستنی و دونات و پای سیب نوش جان کردیم! کلا من و ع خان عاشق این جاییم! یه جور جو دانشجویی باحال داره! کلی هم قدمت تاریخی داره!خلاصه بعد یر راه از داروخانه داروهامونو خریدیمو بعد اومدیم ولی عصر و من باا کلی دعوا ع خان رو مجبور کردم که به خاطر ذخیره کردن بنزین واسه برنامه های مفرح تر! بذاره یه امرزو خودم برگردم خونه! اجازه داد ولی کاش نمی داد! چون مثه اینکه بعد رفتنم کلی غصه خورده و اکش! در چشماش جمعیده!!! قربون عقشول با مرامم برم! بووووووووووووووس!

...واین منم....زنی تنها در آستانه فصلی سرد...

...واین منم....زنی تنها در آستانه فصلی سرد...

اين چند روز كلي خوش گذشت!همش خونه ع بوديم! روز اول سريع بيمارستانو جيم زديمو رفتيم زيتون ناهار پيتزا خورديم! بعد رفتيم خونه و يه طالبي بستني درست كرديمو نوش جان كرديم! من طالبي بستني رو با خرده هاي يخ درست مي كنم خيلي مي چبسه!! بعد چراغارو خاموش كرديمو نشستيم يه كنسرت ياني رو تو سيستم صوتيشون كه صداش كلي خفنه ديديم.!واي چه حالي داد! قشنگ دو ساعت حس كردم تو اون كنسرته ام! واي چه قدر من اين ياني رو دوست دارم.اصلا تك تك نوازنده هاي گروهشم دوست دارم!مخصوصا اون دختره كه خفن ويولون ميزنه!

واسه شام هم كروكت مرغ درست كرديم با قارچ سوخاري و سيبزميني سرخ كرده!!بعدشم كه لا لا!

فرداشم از صبح بخشو دودر كرديم! ازونجايي كه روز بعدشم امتحان داشتيم نشستيم به خرخوني! روماتو خونديم(امتحان جنرال داشتيم!) صبح كله هم يه پلمبير توپ درست كرديمو نوش جان نموديم! ظهر ناهار پاستا با قارچ و مرغ و پنير پختيم! من كه عاشقش بودم ولي به نظرم ع خان خوشش نيومد زياد! عصرشم مهديه رو دعوت كرديمو باز طالبي بستني و پلمبير!!! فردا ظهرشم بعد دادن امتحان جنرال كه كلي استرس بهمون دااد رفتيم زيتون چيزبرگر مخصوصشو خورديم كه عالي ترين چيز برگري بود كه تو زندگيم خوردم!

تو راه برگشت ازين وانتيا ديديم كه انبه مي فروختن! من آب انبه رو دوست دارم اما هيچ وقت انبه رو امتحان نكرده بودم از بس كه ع خان گفته بود كه مزه اش افتضاحه جرات نداشتم! ولي مخصوصا از وقتي تو وب لاگه رز سفيد خونده بودم كه اونو سسل دوست دارن ويرم گرفته بود كه امتحان كنم! خلاصه واسه خودم خريدم و خوردم و واقعا به نظرم عالي بود! كلي هم سر ع خان غر زدم كه چرا منو ازين ميوه توپ محروم كرده بود!بعد رفتيم خونه ع خان و فيلم saw 2رو ديديم! واقعا كه عالي بود! من تو كف هوش و iq فيلمنامه نويسشم! عالي بود.مخصوصا اونجا كه پير بچه از تو گاوصندوق در مياد!كف مرگ بودم! بعدم دست به كار شديمو واسه شام همبرگر با قارچو پيازو پنير پختيم! تازه اين وسطا لو نميدم كه چه قدر چيزاي ديگه هم زديم به شكم!

نتيجه گيري اخلاقي! منو ع خان اگه به هم بيفتم در عرض يك هفته از همه دوستان جهت شركت در مراسم تركيدنمون دعوت مي كنيم! از بس كه هر دو شكمو و به فكر خوردنيم!

غرغرانه!: اينو مي نويسم كه باز طبق معمول يادم نره كه بعضي آدما چيكارا در حقمون كردن! مهيا كه مثلا دوست صميميمونه تا رفته دانشگاه و سه تا دوست پيدا كرده رسما روابطشو با ما عوض كرده1 3 روز پيش هم مي خواست يه برنامه اي بذاره از يه هفته قبلش  بارها به ع خان گفته بود ! روز برنامه رسما به طريق خيلي توپي مارو پيچوند و ترجيح داد با مليكا اينا و اون دوستاش باشه! مهم نيست كه يكي بقيه رو به آدم ترجيح بده ولي خيلي مهمه كه همين يكي تا اون بقيه دورو برش نيستن يا تا احتياج بهت داره ير و كلش پيدا ميشه!

سياسيانه!: به به! ميبينم كه بازم گل جديدي به سرمون زده شد ! اين دفه قضيه بنزين! آخه من نميدونم روزي 3 ليتر بنزين واسه اين تهران شلوغ به كجاي ملت مي رسه؟!؟!آخه مردم با چي رفت و آمد كنن ؟ اتوبوسايي كه ساعتي يه دونه مي يان اونم بايد لاي در له شي؟ يا تاكسي هايي كه قراره ازين به بعد نرخاشون سر به فلك بكشه! يا مترويي كه همين الانش وقتي توشي نفست بند مي ياد و به قول ع خان دهنت تو زيربغل ملته! آخه تا كي؟ چرا هر روز بايد با يه استرس جديد خودمونو تطبيق بديم!؟! وقتي طرح زوج و فرد و گذاشتن كسي صداشم در نيومد1 الانم همه بهش عادت كرديم! سر بنزينم همين ميشه ! هممون عادت مي كنيم!من حتما حتما ازين مملكت ميرم! چون هر ملتي اون چيزي سرش مياد كه لياقتشه!

فرهنگيانه: تو تله تكست خوندم كه كلي از ملت امريكا به دري خوندن تو خونه رو آوردن و ترجيح مي دن بچه هاشونو به مدرسه نفرستن .اين كارشونم دو دليل عمده داره: يكي اين كه به نظرشون يه سري از درسا زايده و واسه بچه هاشون لازم نيست! يكي هم از ترس محيط بد مدارس امريكا!

به به ! چه قدر خوش گذشت! این دو روز تعطیلی رو با یه اکیپ بچه های باحال رفتیم دریاچه ا وان و قلعه ا لموت!من و ع خان و نسیو naeiime بودیم. کلا 18 نفر! صبح قرار بود ساعت 6 آریاشهر باشیم !اما ع خان طبق معمول خواب موند و من مجبور شدم 5 صبح بزنگم به مهیار بدبخت که بیدارش کنه! خلاصه مهیارم مرام گذاشت و تا آریاشهر رسوندش! وقتی با کلی استرس رسیدیم دیدیم فقط خودمون 4تا رسیدیم!و بقیه 1ساعت دیر اومدن! یه 4ساعتی تو راه بودیم تا رسیدیم دریاچه! واقعا عالی بود. رفتیمو یه جای باحال بساطمونو پهن کردیم! ناهار و خوردیمو بعد رفتیم از کلی باغ و در ودشت گذشتیم که بریم اونور دریاچه واسه دستشویی!از شانس بد ما آب دستشویی هم قطع بود...

واي چه هيجاني .! چه قدر خوش گذشت! ديروز بالاخره بعد 20 قرن من و ع خان با مهي و nasيم تصميمونو قطعي كرديمو راه افتاديم واسه يه سفر يه روزه به شمال!صبح ساعت 6 راه افتاديمو 10 اونجا بوديم (نمك آبرود) گفتيم قبل تله كابين اول يه سر بريم لب دريا .همه چي توپ وعالي بود.كلي دريا آروم بود و ما كلي آب بازي كرديم كه طبق معمول حافظين جان و مال! ملت يعني گشت كلاژنتري سر رسيد 1 و با اينكه ما كلي جاي شلوغي بوديمو اصلا كار خاصي نمي كرديمو سر و وضعمونم كاملا ساده بود بهمون گير داد. اواقعا از كار اينا تا الان تو شوكم ! اول سربازه اومد گير دادو تا چيپس رو تو وسايلمون ديد ديگه كلي با انگيزه بيشتر دنبال oh- گشت كه خب ازونجايي كه ما بچه هاي مثبتي هستيم غير از ماست موسير چيز ديگه اي پيدا نكرد. خلاصه گفت مشكلي نيست فقط بياين تا من به جناب سروان بگم موردي نيست و مدارك ماشينم ببينم.تازه جاي عينك منم كه توش عينك و موبايلم بود رو هم گشت و بعد همين طور گرفت دستش ونداد. منم با حالت شاكي گفتم وسايلمو بدين و دستمو دراز كردمو ازش گرفتم.اونم فهميد با گاگول طرف نيست و صداش در نيومد و داد. بعد مارو برد پيش جناب سروان كه به ظاهر كلي باحالو خوش و بش كن بودن! و خودش با ع خان رفت كه مداركو ببينه. جناب يروان محترم هم شروع كرد به خوشو بش و چي مي خونينو من از آدماي تحصيل كرده خوشم مياد و من يه سرباز واقعيمو مي خوام به همه ثابت كنم كه ترسشون از ماها بي مورده!!! و خلاصه با آرزوي موفقيت واسه ما گفت برين.البته در اين بين از ديد زدن هم غافل نموند! حالا ما خوشو خندون اومديم پيش ع خان ولي ديديم كه حالش شديدا گرفته است. فهميديم بعععععععععععله! سربازه مداركو گرفته و گفته اگه يه كلمه به جناب سروان بگين همتونو مي خوابونم بازداشتگاه حالا به چه جرمي؟جرمي لازم نيست!! بعد گفته ميرين جلوتر ميزنين بغل و من ميام مداركو ميدموووو باقي ماجرا!!! ما فكر كرديم اي سرباز بي ادب! مي خواد تلكه مون كنه و تنها تنها بخوره ! ولي بعد كه جلوي جنابسروان عزيز ! گفتيم مداركمونو بده و ديديم رفتار جناب سروان 180 درجه عوض شد و گفت بايد بريم پاسگاه فهميديم بععله! جناب سروان خودشون رئيس دزدان! فقط اينا اين نمايشو بازي مي كنن كه جناب سرئان دستشو بشوره و در ظاهر مثلا از قضيه خبر نداره. خلاصه بعد كلي جرو بحث ديدن از ما پولي در نمياد و مداركو دادن و بي خيال شدن. ولي بعد از اون موقع هر لحظه بيشتر حالم ازين مملكت به هم مي خوره. پليسي كه بايد حافظ مردم باشه شده دزد مال و ناموس!حالم از همه چيز اين مملكت به هم مي خوره. من و ع خان كه اگه خدا بخواد چند يال ديگه مي خوايم واسه هميشه ازينجا بريم اما دلم واسه مردمي مي سوزه كه تو اين مملكت امام زمان! بايد بمونن و بد بختي بكشن.دلم  ..ولي چه كار مي شه كرد غير تاسف خوردن!!؟؟؟!

راستی تولدم نزدیکه! کلی ذوق دارم!

نمیدو نم چرا .اما می خوام بنویسم.وقتی نمی تونم حرفامو به خودش بگم مجبورم بنویسم .نا شاید سبک شم.خدایا چرا همه چی داره کم کم عوض می شه.؟ چرا اون داره کم کم تغییر می کنه.قرارمون این بود که هیچ وقت چیزیو از هم پنهان نکنیم.نمی گم اون داره این کارو می کنه اما چند وقته انگار دوست داره بین من و خودش حریم بذاره. چرا؟ چرا؟ چرا ؟داغونم . من از زندگیم اینو نمی خواستم.هزار بار اولا بهش گفته بودم من و تو باید عین یه روح باشیم.گفتم باید با هم ندار باشیم.گفتم واسم خیلی مهمه...گفتم...به خدا گفتم...اونم قبول کردو حالا هنوز 3 سال نشده موبایل من ,.....

ازش هیچی نمی خوام . فقط یه چیز:همونی باشه که اون موقع بود.من اونو می خوام..............همیشه دلم خوشبود که یه خوبی بزرگ داره: منطق! می شه باهاش بحث کرد.اما الان تا می خوام باهاش بحث کنم پشیمون میشم.همش مغلطه!! می گم چرا این کارو کردی اشتباه یه سال پیش منو می کشه وسط...دارم له می شم. دارم تو تب می سوزم.حالت تهوع دارم...انقدرم چند وقته بی تفاوت شده که باورم نمیشه.2تا ایندرال خوردم. قلبم قلبم.......چرااااااااااااااااااااااااااااااا؟ چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟چرا آدما عوض می شن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟خدایا ......

امروز ظهر تا قبل اينكه ع خان بهم برسه رفتم كتابخونه و واسه تحقيقمون كلي searchكردم. بعد كه ع خان اومد چون من ناهار نخورده بودم رفت و برام يه ساندويچ كه عاشقشم گرفتً!!بعد رفتيم دنبالnasي و سارا و رفتيم يكي ازين باغچه هاي فرحزاد. اه اه اه .از محيطشون متنفرم. واقعا! آشغال دونيو پاتوق هرچي فراريه شدن.اه اه...

داشتيم با ع خان امروز سر خوردن oh بحث مي كرديم .نميدونم من خوشم نمياد و ميدونم كه خب اون حق داره اگه خوشش مياد بخوره ولي نميتونم حسمو براش شرح بدم .آخه خودمم نميفهممش. .....نميدونم....

الان داشتم chicken runمي ديدم.قبلاً يه بار ديده بودم ولي اون موقع كوچيكتر بودمو معني خيلي از جماه هارو نفهميده بودم يا شايد دقت نكرده بودم. يه جمله اش خيلي باحاله (تو همين چند دقيقه اول فيلم كه ديدم): مرغه ميگه: نرده ها فقط دور بر مرغدوني نيستن.اونا اين بالا تو ذهن شمان!!!

از رفتاراي nasي معلومه كه ته ذهنش هنو مي خواد با a دوست شه ولي به نظر من احمقه چون اون آدم يه بار خودشو نشون داده.ديگه چه ارزشي داره .چرا مي خواد خودشو بيخود درگير يه آدمي كنه كه مي دونه مطابق ارزششاش نيست؟؟؟؟

ع  خانانه:هه هه!!!با اينكه به فال و اين جور چيزا اصلاً اعتقاد ندارم همين طوري صبح كه داشتم ول ميگشتم تو اينترنت يه فال ازدواج شيخ بهايي ديدم.(تو سايت 2eshgh.com)يد نيت كني و يكي از حروف رو بزني تا فالتو بگيره.منم واسه ع خان گرفتم:اومدم حرف ب رو بزنم كه اشتباهي بغليشو زدم و اين اومد:اين عقد اگرچه نيك نبود اما نه چنان كه گوئيش بد

مهمون بازيانه: امروز طبق مسخره بازي هاي عيد كه انگار خاله بازيه عمه كوچيكه اينا اومدنو يه ساعتي نشستن و رفتن! حالا ما قراره فردا بريم!!1خنده داره نه ؟جشناي ملي مارو ببين مال ملتاي ديگه رو. A&A تواامريكا واسه موقع تحويل سال جمع شده بودن بيست سي تايي خونه يكي از بچه ها! بعدسم رفته بودن تو جشني كه تو يكي از دانشگاها برگزار ميشد با كنسرت ايراني و شام ايرانيو سفره هفت سين.... تازه باز شاكي بود كه اينجا حال و هواي ايرانو نداره!!!! به نظر من كه اونجا بيشتر حال و هواي نوروز بود تا تو خونه ما (همه غير از ماماني و داداشي لا لا بودن!!)